จะต้องโพสต์กระทู้ให้ตรงหมวดหมู่เท่านั้น!!
โพสต์ผิด ลบ User ทันที

จิตใจบอบช้ำของคนเป็นแม่

สุข เศร้า เหงา ซึ้ง คิดถึงใคร ระบายได้ที่นี่เลยจ้า
กฎการใช้บอร์ด
- ท่านสามารถโพสต์ระบายความรู้สึก และแสดงความคิดเห็นได้โดยไม่จำเป็นต้อง login
- ไม่อนุญาติให้โฆษณาสินค้าและบริการในหมวดหมู่นี้
- หากต้องการกลับสู่หน้าหลักของเวป คลิก --> หน้าหลัก

จิตใจบอบช้ำของคนเป็นแม่

โพสต์โดย naruto3578 » เสาร์ ส.ค. 04, 2018 8:22 pm

เรื่องมีอยู่ว่า เราตั้งท้องได้ 5 เดือนอีก 1 สัปดาห์ครบ 6 เกิดเรื่องไม่คาดฝันกับตัวเอา ลุกตื่นใกล้รุ้งเช้าของวันที่ 21 เข้าห้องน้ำ มีม฿กเลือดออกทางช่องคลอด รีบบอกแฟน (สามี) ให้พาไปโรงพยาบาล หมอตรวจแล้วพบว่าช่องคลอดเปิด 5 ซม.ถือว่าเป็นการแท้ง ต้องนำเด็กออกเพราะอาจเป็นอันตรายต่อแม่ได้ ได้ยินที่หมอบอกมันช้ำมากจุกที่ออกแบบว่าเศร้าที่สุด เราได้ลูกสาว ตัวเด็กสมบูรณ์มาก แต่ไม่อาจยื้อชีวิตเขาไว้ได้ เราต้องนอนโรงพยาบาลอยู่่ 5 เพราะหลังคลอดม่อาการมดลูกติดเชื้อ ได้กลับมาพักอยู่บ้าน อีก 5 วัน เพราะเป็นวันหยุดยาว เริ่มทำงานอีกครั้งวันที่ 31. ก.ค.61 (เราทำงานเป็นลูกจ้างในหน่วยงานของรัฐแห่งหนึ่ง) เราไปทำงานวันแรก เหนื่อยและท้อมาก หมดกำลังใจ แม้ว่าจะมีใครบอกฝห้เราสู้ เพราะเรายังอายุไม่เยอะและสามารถมีลูกได้อีก อ่อ!ลืมบอกไปนี้เป็นการแท้งครั้งที่ 2 แล้ว ครั้งเป็นภาวะแท้งคุกคาม แท้งตอน 2 เดือน รอบนี้ก้อยังคงมีภาวะแท้งคุกคามเช่นกันแต่เราไปหาหมอและฉีดยาจนครบ
เราไม่มีสิทธิ์ได้ลาคลอดเพราะเราแท้ง แต่การแท้งแบบนี้มีแต่คนบอกว่าเราควรได้พักมากกว่านี้ ไม่ใช่ไปเริ่มงานเลย สาเหตุที่แท้งมาจากหลายสาเหตุ ที่ตัวเราด้วยไม่แข็งแรง ทำงานหนัก ต้องเร่งทำเอกสาร นั่งเกือบทั้งวันจะลุกก้อต่อเมือไปเข้าห้องน้ำ เข้างาน เริ่มงาน 8.30 น. แต่เราต้องไปก่อน เลิกงานปกติ 16.30 น. แต่เราไม่ เราต่องนั่งทำงาน 1 -2 ทุ่ม อยู่เกือบ 2 อาทิตย์ ช่วงที่งานเร่งหนักๆ เราเพลียมาก จะกลับก่อน ก้อจะว่าเรากินแรง.
มาถึงบ้านกว่าจะทำนู้นนี้นั้นเรียบร้อยเกือบ 5 ทุ่ม พักผ่อนน้อยนี้เป็นสาเหตุหนึ่ง. เราเริ่มทำงานวันที่ 1 ส.ค 61 มีกันอยู่ 3 คนในห้องทำงานเพราะที่เหลือ ไปทำภารกิจข้างนอกหมด งานเร่งด่วนจึงตกมาที่เรา ให้เราพิมพ์งานด่วน เราก้อทำนะ แต่ก้อต้องทำงานอื่นด้วยเพราะเราหยุดงานไปหลายวัน เราทำเสร็จส่งให้ดูกลับมาแก้เพราะยังไม่พอใจ จนเวลาล่วงเลยเที่ยงวัน มีคำพูดออกมาจสกปาก หัวหน้า แค่พิมพ์หนังสือใช่เวลาตั้งครึ่งวัน ทำไมช้าอย่างนี้ เรารู้สึกจี๊ดคำพูดมาก แต่เราเงียบ. เรามั้งเหนื่อยทั้งเพลียมึนปวดหัวอยากพักมาก และแล้วงานก้อเสร็จ เราเจอคำพูดของหัวหน้าเราตั้งแต่วันแรกที่กลับไปทำงาน คือเหมือนว่สเราต้องทำงานให้ได้ 100%เต็ม แต่สภาพจิตใจเรายังไม่สามารถเลยร่างกายเราก้อยังไมาเข้าที่ หัวหน้าเราเขขาเป็นพยาบาลมสก่อนเคยผ่านการมีลูกมาก่อน เขาหน้าจะเช้าใขได้ดีแต่กับกันเขาไม่สนใจเลยสักนิด จริงแล้วเราโดนหัวหน้าตำหนิเราตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาย้ายมา
โดนตลอด ไม่รู้สาเหตุอะไรเขาถึงไม่ชอบเรา ทุกวันนี้เวลาหัวหน้าบ่นหรทอตำหนิเราๆจะเงียบและรับฟัง จะไม่พูดใดเพราะถ้ามีคำพูดหรือเสียงของเราออกไปเป็นเรื่องแน่นอน เราสูญเสียลูกร่ายกายไม่แข็งแรงแล้วยังต้องมาเจอหัวหน้าแบบนี้
เรารู้สึกแย่มาก กลับมาบ้านน้ำตาไหลตลอด แล้วเริ่มวันจันทร์นี้ไปทำงานก้อต้องเจออีกแน่นอนไม่รู้จะหาเรื่องอะไรเราอีก แม้กระทั่งตอนที่เราพิมพพ์เพื่อระบายความในใจเรายังน้ำตาไหลเลย
naruto3578
 

ย้อนกลับไปยัง ระบายความในใจ เล่าความรู้สึกของคุณ เรื่องที่ไม่อยากให้ใครรู้

ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิกใหม่ และ บุคคลทั่วไป 3 ท่าน

ดูสถิติคนชมเวปไซต์ได้ที่นี่ --> สนใจลงโฆษณาติดต่อ webmaster@jarungjai.com
cron
เพลง,เพลงสากล,เพลงลูกทุ่ง,ฟังเพลง,เนื้อเพลง,ฟังเพลงออนไลน์,โหลดเพลง,เพลงใหม่,โหลดเพลง mp3



หน้าแรก
ติดต่อโฆษณา
กระดานข่าว
ซื้อขายสินค้าทั่วไป
ธุรกิจเครือข่าย
MLM
กิฟฟารีน
หาเงินทางเน็ต
เพศศึกษา
หนังและเพลง
ชมรมคนโสด
รถมือสอง
ฟังเพลง
SEX
แชท
ท่องเที่ยว
ลดน้ำหนัก
เสื้อผ้า
เครื่องสำอางค์
ระบายความในใจ
ซื้อขายมือถือ
รับสมัครตัวแทนเติมเงินออนไลน์
มือถือ
อุบลราชธานี
ศรีสะเกษ
เชียงใหม่
ราคามือถือ
บ้านและที่ดิน
หางานราชการ


สนใจรายได้เพิ่มจากงานประจำ คลิกที่นี่



cd vcd dvd golf mike girls generation
โฆษณาทางอินเตอร์เน็ต